بررسی تربیت فرزنداز نظر اسلام و روان شناسی

ایمان یکی از قوایی است که بشر به مدد آن زندگی می کند وفقدان کامل آن در حکم سقوط بشر است.(فرزند صالح- پور ابراهیم ستار) دررابطه با پیدایش حس مذهبی کودکان بررسی های روانکاوان نشان می دهد که این امر مربوط به قبل از چهارسالگی یا حتی دو الی سه سالگی می باشد که با رشد و افزایش سن این احساس علنی می شود به طوری که در شش سالگی می توان به عیان تظاهرات مذهبی و علاقه به انجام دادن رفتار های مذهبی را در کودک دید.آنچه از نظر اسلام و روانشناسان قابل تعمل است اهمیت تربیت دینی نسبت به تربیت فرهنگی یا تربیت اقتصادی وفرهنگی است که تربیت دینی در راس امور تربیتی قرار دارد و تربیت دینی تربیتی جامع و کامل است که خود شامل همه تربیت ها می باشد. خانواده، مهمترین اجتماع کوچک در زندگی ما است که نقش تعیین کنندهای در آینده و سرنوشت ما ایفا میکند. دین اسلام نسبت به خانواده و وظایف اعضای آن توجه ویژه داشته و همواره، در مورد حق و حقوق اعضای خانواده، مخصوصاً در مورد حقوق والدین بر فرزندان تأکید فراوانی دارد، به گونهای که در قرآن کریم بعد از توحید و پرستش معبود یگانه، سخن از احترام به والدین آمده است.

تربیت از نظر اسلام. در تربیت دینى، دعا و درخواست از خداوند جایگاه ویژه اى دارد. دعا ابزارى است که بنده را به خالق پیوند مى دهد و از طریق آن، نیازهاى فردى و درونى خویش را با خداوند قادر متعال در میان مى گذارد و در پرتو آن به سکون و آرامش نایل مى آید. على علیه السلام خطاب به یکى از اصحاب فرمود: کودکان اهل خانه ات را با زبان به نماز و طهارت تأدیت نما و وقتى به سن ده سالگى رسیدند، آنان را بر ترک آن، تنبیه بدنى نما ولى از سه بار بیشتر تجاوز نکند. اما در سن ده سالگى هر چند هنوز به حّد بلوغ نرسیده امّا بعلت رشد مناسب کودک در این سن و تا حدودى رسیدن به سن تمییز و تشخیص، تأکید عملى بر اقامه نماز است و آنگاه که به سن بلوغ رسیدند تأکید بر واداشتن آنها به نماز و ترک نکردن آن است. روایتی از پیامبر اکرم(ص) در تأیید بازی و تأثیر آن بر دوران بزرگسالی چنین نقل شده است: تندی و میل بسیار به بازی در کودکی نشانۀ متانت و پختگی و زیادی عقل کودک در بزرگی است (دلشاد، 96، 1375)؛ شاید بتوان این سخن رسول خدا(ص) را از دیدگاه روانشناسی، بهگونهای با این نظریه منطبق دانست که بازی و شیطنت در دوران کودکی موجب تخلیۀ انرژیهای زائد جسمی و روحی میشود و در رسیدن کودک به آرامش و حلم در بزرگسالی تأثیرگذار است (حسینی زاده،54،1382).

رسول خدا صلى الله علیه وآله نسبت به حسن و حسین و سایر فرزندانش اینچنین رفتار نمود. امام حسین علیه السلام مى فرماید: پدرم مرا به خواندن دعاى جوشن کبیر و حفظ و بزرگداشت آن توصیه نمودند و سفارش کردند که در هنگام وفاتشان آن را بر کفنشان بنویسم و آن را به خانواده ام تعلیم دهم و آنان را بر خواندن آن برانگیزانم. را بر مداومت بر آن توصیه مى نمودند. همچنین فرزندان در صورت زنده ماندن، دعاگوی والدین دانسته شده اند و اگر پیش از والدین بمیرند، در قیامت آن ها را شفاعت خواهند کرد. 18. برای بچه ها چارچوب تعیین کنید, مثلا بگویید بدن شما خصوصی است و نباید لباس خود را خانه شخص دیگری در بیاوری. برخی از والدین فکر میکنند در مورد مسائل جنسی نباید اقدام خاصی را برای کودکان داشته باشند و برخی دیگر فکر میکنند هرچه زودتر کودک درمنزل با این مسائل آشنا شود تا آسیب کمتری در فرزندشان ایجاد کند, اگر والدین در صورت تربیت جنسی کودک خود حساسیت به خرج ندهند و آن را درچارچوب خودش انجام ندهند, می تواند ناخواسته مشکلاتی از قبیل: بیداری زود هنگام مسائل جنسی درآنها باشد. زیرا طرح مباحث جنسی بدون پرده پوشی، خود از عوامل تحریک زاست که منجر به ضربات جبران ناپذیر و بلوغ زودرس و بعضاً رفتارهای پر خطر و به دنبالش اُفت تحصیل و غیره در نوجوانان میشود.

در وصیتى به امام حسن علیه السلام و تمامى خانواده و فرزندانش آنها رابه نماز سفارش کرده مى فرماید: از خدا بترسید، از خدا بترسید درباره نماز زیرا که نماز بهترین کارهاو ستون دین شماست (14) او نه تنها خود و فرزندانش به نماز اهمیت مى دادند که همه پیروان وشیعیان خود را به تعلیم نماز به فرزندان و سعى در تشویق آنان به مدوامت بر آن، فرا خوانده اند. توجه کافی به آئین و آداب اسلامی و عمل بر طبق آموزههای راستین آن، باعث جلوگیری از بسیاری مشکلات و گرفتاریهای فردی و اجتماعی خواهد شد. چون نوجوان در راه تجربه و کسب استقلالطلبی است، بسیاری از رفتارهای وی برای والدین ومربیان، ظاهری ناخوشایند دارد و نوجوان به صورت لجباز، خودپسند و بیادب جلوه میکند. وی گفت: قرآن کریم، بر دو مسئله بهصورت همزمان تأکید دارد اول کثرت اولاد و بعد از آن تربیت صحیح آنها. ابراهیم در مقام احتجاج گفت: «بلكه این كار را بزرگ آنها كرده است شما از این بتان سوال كنید، اگر سخن می گویند». پس زبان به شکوه مگشایید و سخنی مگویید که از منزلت و ارزش شما بکاهد. «ناگاه فرزندم حسن وارد شد و گفت: ای مادر سلام بر شما.

دیدگاهتان را بنویسید