تربیت فرزند از نظر اسلام

همزمان با گذر از دوران کودکی به موازات اینکه دختران، توانایی درک معانی رفتار و حرکات بیشتری را پیدا میکند، احساس نیاز بر همانندسازی با دوستان و الگوهای شایسته در آنها بیشتر میشود. پدر و مادر با اخلاق و رفتار درست باید الگوی عملی برای فرزندان باشند. این مسئولیت والدین است که به کودکان خود یاد دهند چطور این کار را کرده و چگونه محیط خود و نوع افرادی که باید در محیط اطراف خود داشته باشند را انتخاب کنند، در نتیجه می توانند چیزی که خوب است را انجام دهند. 12. درصورتی که کودک با پیام های واضح جنسی مواجه شد, از واکنش های شدید و هیجانی خودداری کنید و سعیکنید با لحن ملایم و سوالات هدایت شده میزان اطلاعات خود را بسنجید تا بتوان اطلاعات او را اصلاح کرد. راهنما: شما میتوانید تا ۷ فایل را همزمان انتخاب کرده و در قالبهای jpg ، png یا gif برای درج عکس، mp4 و mp3 برای درج صدا و تصویر، و یا docx ، pptx ، ppsx ، xlsx برای فایلهای آفیس و rar برای دیگر انواع فایلها به عنوان فایل پیوستی در هر پاسختان درج نمایید. در روز هفتم برای فرزندانتان عقیقه نمایید و به مقدار وزن موهای سر فرزندتان نقره صدقه دهید.

بیشک توفیق بیمانندی که این بزرگواران و به ویژه حضرت زهرا (س) به عنوان الگوی مادر مسلمان، در تربیت کودکان داشتند، ناشی از معرفت عمیق و صحیح ایشان از دستوراتی بود که اسلام درباره انسان ارائه کرده است و روش تربیتی و اخلاقی حضرت فاطمه علیهاالسلام بهترین شیوه و تجربه برای ساختن نسلی پاک و سعادتمند است. در روش تربیت نیز باید كمال جویی و رشدطلبی انسان مدنظر باشد و مربی این میل و گرایش اصیل را از نظر دور ندارد. اجازه بده تا گردنش را بزنم. بارها حضرت پیامبر سجده نماز خود را طولانی میکرد تا حسنین علیهم السلام که کودکانی پر جست وخیز بودند و به زحمت بر پشت پیامبر سوار میشدند، از بازی سیر شوند. اگر زن خود فاقد تربیت باشد، نمیتواند فرزند خوب پرورش نماید.رسول اکرم(ص) میفرمود: «إیاکم و خَضراءَ الدّمَن قیلَ یا رسولالله و ما خضراءُ الدِّمَنِ؟ پس مادر یا آنان را به سرپرستی زن دیگری میسپارد و یا آنان را به پرورشگاه میبرد، و در تمام این حالات بچهها عطوفت و مهر مادری را از دست میدهند و این خود بر روان بچه آیندۀ او خطر بزرگی است. بنابر این، مادران باید نقش و تأثیر خود را باور داشته باشند و در تربیت فرزندان عزیز خود از هیچ تلاشی دریغ نورزند.

هفت سال دوم در قالب توجه به نیازهای بچهها است؛ اگر ما میخواهیم فرزندان ما عبد باشند و از ما تبعیت کنند، باید نیازهای آنها را برآورده کنیم. متأسفانه بسیاری از اطلاعاتی که والدین دارای آن می باشند بر اساس القائات محیطی و تعصبات والدین به آن ها رسیده است و باید توجه داشت که این اطلاعات ممکن است نادرست و همراه با خطا باشد. واکنشهای متفاوت در برابر رفتارهای یکسان فرزندان، موجب کاهش علاقه به پدر و مادر و یا ایجاد کینه به خواهر یا برادری است که بیش از دیگری مورد توجه قرار گرفته است. نزدیک امام کاظم(علیه السلام) آمدم و بر او سلام کردم و این طفل در گهواره با زبان فصیح پاسخ داد و فرمود: «نام فرزندت را که خدا دیروز به تو عطا فرموده است، عوض کن؛ زیرا اسمهاى بد، مورد نفرت خدا است». پایبندی دقیق و هماره، نسبت به آداب آمیزش چنان مهم و اثرگذار است که پیامبر بزرگوار اسلام(ص)، به امیرالمؤمنین علی (ع) میفرمایند: مسائل مربوط به آمیزش را آن چنانکه من برایت توضیح میدهم نگهدار، همانطور که جبرئیل به من آموزش داد و من آنها را حفظ کردم. ۲۵۶. ↑ احمد، منیرالدین، نهاد آموزش اسلامی، ج۱، ص۱۷۶ـ۱۷۷، ترجمه محمدحسین ساکت، مشهد ۱۳۶۸ ش.

۲۸۰. ↑ غنیمه، محمد عبدالرحیم، تاریخ دانشگاههای بزرگ اسلامی، ج۱، ص۲۱۵ـ۲۱۶، ترجمه نوراللّه کسائی، تهران ۱۳۷۲ ش. ۲۸۱. ↑ غنیمه، محمد عبدالرحیم، تاریخ دانشگاههای بزرگ اسلامی، ج۱، ص۲۱۵، ترجمه نوراللّه کسائی، تهران ۱۳۷۲ ش. ۲۳۲. ↑ دلجی، احمد بن علی، الفلاکه و المفلوکون، ج۱، ص۶۱ ۱۴۲، (قاهره) ۱۳۲۲. ۲۵۵. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۸۹، بیروت، دارالکتبالعلمیّه. ۲۶۲. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۱۹۴، بیروت، دارالکتبالعلمیّه. ۲۱۶. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۲۰ـ۲۱، بیروت، دارالکتبالعلمیّه. ۲۶۳. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۳، ص۳۶۱، بیروت، دارالکتبالعلمیّه. ۲۱۴. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۱۰۲، بیروت، دارالکتبالعلمیّه. ۲۶۶. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۴۳۵، بیروت، دارالکتبالعلمیّه. ۲۷۲. ↑ افندی اصفهانی، عبداللّه بن عیسی، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، ج۵، ص۴۰۷، چاپ احمد حسینی، قم، ۱۴۰۱۱۴۱۵. ۲۷۴. ↑ اصفهانی، ابوالفرج، الاغانی، ج۱۰، ص۲۰۰. ۲۴۴. ↑ مزّی، یوسف بن عبدالرحمان، تهذیب الکمال فی اسماء الرجال، ج۱۰، ص۳۳۳، چاپ بشار عواد معروف، بیروت ۱۴۰۹/۱۹۸۹. ۲۳۹. ↑ ابونعیم، احمد بن عبداللّه، حلیه الاولیاء و طبقات الاصفیاء، ج۵، ص۹۰، بیروت ۱۳۸۷/۱۹۶۷.

دیدگاهتان را بنویسید