کتاب حقوق تربیتی کودک در اسلام,تربیت فرزند اسلامی

مربیان کودک باید متوجه باشند که کودک یک انسان به تمام معنا واقعى است، چیزى از انسانیت کم ندارد، چیزى که هست انسانیت او در حال رشد و تکامل، در حال پیشرفت و پرورش است و مربى باید از ذخایر و سرمایه معنوى و فطرى او به تدریج بهره بردارى کند.یکى از اساسى ترین اصول تربیت، همان «احیاى شخصیت کودک» است; یعنى باید به طفل فهماند که تو یک انسان واقعى هستى، و سپس به صورت یک انسان کامل با او سخن گفت و مطالب علمى و اجتماعى، روش هاى صحیح و اخلاقى را در افق فکر او توضیح داد; به سخنان او به طور دقیق گوش داد و مانند یک انسان کامل به گفت و شنود پرداخت، دست از تشریح و توضیح و افهام برنداشت، تا آن جا که کودک حقیقت را بفهمد و باور کند. در چنين جامعه اي استثمار و بهره كشي از انسانها گناه نا بخشودني تلقي مي شود. اسلام در مورد تمام مسائل کودک از ابتدای ازدواج زن و مرد و از نظر پاکی نسل و شیر دادن مادر به کودک و پرورش جسم و جان کودک قدم به قدم وظایفی را بیان کرده است.

اسلام، تنها به این قسمت اکتفا نکرده، در ایام باردارى و پس از وضع حمل با موشکافى شگفت آورى، تمام شؤون پرورش کودک را مد نظر قرار داده است، تا آن جا که به پدران دستور داده که براى فرزندان نام نیکى انتخاب نمایند، زیرا نام، خصوصا نامى که حاکى از بندگى کودک نسبت به خداى یکتا باشد، نشانه شخصیت و از نظر روانى اثر نیکى در روح کودک دارد. به همین دلیل تربیت و آموزش در دوران کودکی مورد توجه و علاقه بسیاری از دست اندر کاران حوزه تعلیم و تربیت بوده است ، زیرا پایه شکل گیری شخصیت در این دوران بنا می شود ، به خصوص دوران پیش دبستانی که اولین مرحله آموزش رسمی است و محیط رفتاری بسیار مهمی برای کودکان به شمار می آید؛ بنابراین اگر تربیت فرزندان برپایه فطرت و تربیت دینی باشد و در عین حال به مسائل روانشناسی و ویژگی های رشد کودک توجه شود آثار مثبت خود را نمایان خواهد کرد . شایان ذکر است تعالیم روح بخش اسلام به همهی جوانب زندگی بشر پرداخته و اگر شاخصهی شرم و حیا را در آموزههای جنسی اصل قرار داده از آن طرف نسبت به این نیاز طبیعی بیتفاوت نبوده و راهکارهای مناسب برای مدیریت رفتاری این نیاز ارائه شده است؛ امّا باید دقّت کرد موفّقیت یک نسل در تربیت صحیح سبب میشود زنجیرهای صحیح در نسلهای بعدی پدید آید.

اگر مردم آن روز، اسرار این تعالیم عالى را درنیافتند، امروز پیشرفت دانش، پرده از روى این مطلب برداشته است. از جمله تعالیم بهائیت تعلیم و تربیت عمومی میباشد. این مشاوره خانواده تصریح کرد: همان گونه که در تعالیم دینی ما گفته شده بستر تربیت، محبت و عاطفه است و خداوند در قرآن برای ما چند نکته را تعریف کرده که ما متأسفانه دو نکته آن را بیشتر نمیشناسیم. یکی از بزرگان دین به نام سید بن طاووس (ره) نه تنها به سالروز مکلف شدن خود اهمیت میدهد و از آن روز به عنوان بزرگترین عید یاد میکند، بلکه به فکر میافتد تا جشنی برای بالغ شدن فرزند خود ترتیب دهد و از آن روز فراموش نشدنی تجلیل فراوان به عمل آورد. نخستین پایه تربیت یک کودک در نظر او چه بوده و او برنامه خود را از کجا شروع مى کند و چگونه اساس را پى ریزى مى نماید.

ابراز محبت مانند روبوسی و دست دادن خوب و پسندیده است، اما نباید پا را فراتر گذاشت، زیرا بچهها بسیار کنجکاوی کرده و همین رفتارهای پدر و مادر را با همسالان خود شبیهسازی کرده و اگر لذت ببرند این شروع انحراف است. زیرا اثر آن موقت و مایه پیدایش عقده هایى است که بعدها جبران ناپذیر است.او در ایجاد شخصیت، با باز کردن فکر کودک، امیدوار ساختن او به آینده خود، و با تشریح منافع دانش اندوزى، وارد گفتگو شده و عملا براى آیندگان روش صحیح تربیت را مى آموزد. فرمود: زن زیبایى که در خاندان بد و پلید به وجود آمده باشد.» (کنزالعمال، ج16، ص 300، ح44587) اسلام براى حالت آمیزش، آداب و وظایفى معین فرموده که مراقبت هر کدام، در سعادت و خوشبختى کودک تأثیر به سزایى دارد و بالأخص از آمیزش در حالت مستى به شدت جلوگیرى کرده است، زیرا کودکانى که در این حال نطفه آنها بسته مى شود، از عوارض عصبى درمان ناپذیر بى نصیب نیستند.

دیدگاهتان را بنویسید